Cyphotilapia frontosa

FAMILIE
Cichlidae (cichliden)

VINDPLAATS
Grote meren in Afrika

Frontosa

GESLACHTSONDERSCHEID

Een kenner ziet bij volwassen dieren kleine  verschillen in lichaamsbouw, het vrouwtje is meestal iets voller.


LENGTEIn de vrije natuur, waar de vissen in enorme meren op grote diepten leven, worden deze  cichliden soms tot wel 40 centimeter lang.In het aquarium zullen ze doorgaans zelden groter  dan 25 tot 30 centimeter worden.

HUISVESTING
De C. frontosa hoort thuis in grote, ruime  aquaria met veel zwemruimte en rotspartijen ter decoratie en als schuilgelegenheid.
Hij woelt zo nu en dan in de bodem, maar laat de planten daarbij meestal met rust.
Een zand bodem wordt wel o prijs gesteld.
Graag hebben ze wat stroming in het aquarium.

SOCIALE EIGENSCHAPPEN

Deze soort vormt een onafscheidelijk koppel dat samen intrek in een territorium neemt.
Kleinere vissen worden als welkome aanvulling op het menu gezien.
In een groter aquarium (vanaf 1,5 meter) met voldoende schuilmogelijkheden kunnen deze vissen heel goed met één of twee andere (grotere) cichlidenparen samen worden gehouden.
Ook laten de vissen een grote, solitair levende meerval meestal met rust. zoals bv de Pterygoplichthys gibbiceps of de Panaque nigrolineatus.

TEMPERATUUR EN WATERSAMENSTELLING

22-25°C, 9-12 DH, PH 7-8.
Een krachtige motorfilter is noodzakelijk om het water zuiver te houden.

VOEDSEL

Deze vissen geven de voorkeur aan krachtig levend voedsel zoals jonge visjes en rodemuggenlarven.
Stukjes runderhart en mossel of krill vallen goed in de smaak.
Ook bij te voeren met cichlide pellets.

KWEEK

Deze vissen behoren tot de muilbroeders.
Een hecht paar gaat onder goede omstandigheden vanzelf over tot voortplanten.
Je hoeft hier geen bijzondere zorg aan te besteden.
Nadat de eitjes zijn afgezet, houdt het vrouwtje deze in de bek om ze 'uit te broeden'.
Ze eet tijdens deze periode niet of nauwelijks en daarom horen de vissen al vóór het voortplantingsseizoen (lente) in een optimale conditie te zijn.
De jonge visjes gebruiken de bek van hun moeder als schuilplaats bij gevaar.